Ik ben verliefd… op een olifant! Sinds de kleine Zambezi z’n slurf in m’n mond stak en wat warme lucht naar binnen blies, ben ik helemaal verkocht…

Voor de opnamen van mijn nieuwe programma ‘Freek in het wild’ werk ik een paar dagen als olifantenverzorger in een olifantenweeshuis in Lusaka (Zambia). Baby-olifanten zonder kudde zijn in de wildernis ten dode opgeschreven. Ze hebben geen bescherming tegen roofdieren en kunnen hun slurf nog niet gebruiken! In het olifantenweeshuis worden babyolifantjes opgevangen die hun familie zijn kwijtgeraakt, vaak door stroperij. Zo ook Zambezi, een schattig mannetje van ruim een jaar oud, dat onlangs werd gevonden aan de oever van de Zambezi-rivier. Hij was uitgedroogd, uitgehongerd en verward.

Flinke kopstoot
Nu gaat het geweldig goed met hem. Als ik binnenloop komt hij gelijk als een kleine tank op me af gedenderd en geeft me een kopstoot! Dat doet hij om te oefenen voor als hij groot is, want volwassen mannetjes moeten regelmatig met elkaar vechten voor territoria en vrouwtjes. Ik ga op mijn knieën zitten en laat hem met zijn slurf langs mijn gezicht gaan. Hij is heel nieuwsgierig en voelt aan mijn neus, oren, haar en mond. Hij steekt zijn slurf half in mijn mond en blaast er wat lucht in; een typische olifantenbegroeting! Zo kunnen ze elkaars geur leren herkennen. Ik blaas wat lucht terug, zodat hij ook mijn geur leert kennen. Sinds dat moment ben ik verliefd en kan ik Zambezi niet meer vergeten. Daarom ga ik hem adopteren. Hoe dat in zijn werk gaat en hoe u hierbij kunt helpen, vertel ik volgende week, want Zambezi verdient meer dan 1 column!